Na przeddzień I wojny światowej Europa była podzielona na dwa główne bloki. Jeden z nich to Trójporozumienie, które łączyło Francję, Rosję i Wielką Brytanię – trzy potęgi, które rozwiązały swoje spory kolonialne i były zdeterminowane, aby powstrzymać rosnącą potęgę Niemiec. Drugi blok to Trójprzymierze, w którego skład wchodziły Niemcy, Austro-Węgry i Włochy.
Wojna wybuchła, gdy Austria zaatakowała małe państwo Serbię, które było sprzymierzone z Rosją, co uruchomiło lawinę zdarzeń. Włochy początkowo nie przystąpiły do wojny, później jednak dołączyły do strony aliantów. Wydajność Włoch w czasie wojny była powszechnie uważana za kiepską. Zginęło pół miliona włoskich żołnierzy, a linie frontu włoskiego niemal się nie przesunęły aż do nagłego załamania się sił centralnych pod koniec wojny.
Włochy musiały skorzystać z pomocy licznych dywizji brytyjskich, francuskich, amerykańskich, a nawet czechosłowackich, pomimo że walczyły na wąskim froncie przeciwko Austro-Węgrom, które równocześnie walczyły z Serbią i Rosją.
Alianci byli tak rozczarowani włoskimi osiągnięciami wojennymi, że podczas powojennych traktatów zdecydowali się bardziej na korzyść nowego państwa Jugosławii, a Włochy zdobyły mniej terytorium, niż się spodziewały za przyłączenie się do aliantów. To rozczarowanie wynikami wojny przyczyniło się do wzrostu faszyzmu i popularności Benito Mussoliniego. Jednakże, wydajność militarna Włoch podczas II wojny światowej, jako część państw osi, była również bardzo słaba, wymagając wielokrotnej pomocy ze strony Niemiec i prawdopodobnie pogarszając sytuację Hitlera.
Słaba reputacja włoskiej wydajności militarnej sprawia, że są one często pomijane w opowieściach o wojnie. Istnieje jednak argument, że gdyby Włochy pozostały w Trójprzymierzu i walczyły jako część sił centralnych, mogłyby wygrać wojnę. Chociaż Włochy nie były szczególnie skuteczne w walce przeciwko Austrii, nawet niewielka dodatkowa presja na Francję miałaby duże znaczenie. Austria miałaby więcej wojsk do walki z Serbią i Rosją, a równowaga sił morskich na Morzu Śródziemnym zmieniłaby się, co osłabiłoby blokadę aliancką.
Włochy chciały jednak wyższej ceny za swoje wsparcie, niż Austro-Węgry były skłonne zapłacić. Dynastia Habsburgów była głównym inicjatorem wojny i ich imperium zostało całkowicie zlikwidowane w wyniku przegranej wojny. Jest to nie tylko interesująca kontrfaktyczna historia, ale również przykład na to, jak ważne jest ustalanie priorytetów i pragmatyczne myślenie o swoich działaniach.
